Jami
49 900 so’m
Uyga chiqish talab etiladi
3.9.1.
Tadqiq qilinayotgan material:
Взятие крови из вены
Aniqlash usuli:
Ma’lumotlar mavjud emas
Uyda topshirish imkoniyati:
Bor
Sinonimlar:
Qonning umumiy tahlili, QUT, gemogramma. Qondagi turli leykotsit shakllarining nisbati; Leykogramma; Leykoformula; Qon formulasi; Leykotsitar formulani hisoblash.
Qonning umumiy tahlili — tibbiy amaliyotda eng mashhur va juda muhim tahlildir. Tahlilning mohiyati barcha qon hujayralarining xossalari va tarkibini sanash va o‘rganishdan iborat. Bu tekshiruvning bir necha turi mavjud, ushbu maqolada leykoformula hisoblanadigan qonning umumiy tahlili haqida so‘z boradi. Qon hujayralarining uch turi mavjud: eritrotsitlar (qizil qon tanachalari), leykotsitlar (oq qon tanachalari) va trombotsitlar. Eritrotsitlar organizm va tashqi muhit o‘rtasidagi moddalar almashinuvi uchun javob beradi. Eritrotsitlar tashiydigan eng muhim moddalar kislorod va glyukoza bo‘lib, ular to‘qima nafas olishi va organizm hujayralarining oziqlanishini ta’minlaydi, biroq eritrotsitlarning boshqa ko‘plab, juda muhim vazifalari ham mavjud. Eritrotsitlar tarkibida gemoglobin — miqdori ushbu tahlilda ham o‘rganiladigan va ko‘plab kasalliklarni tashxislashda muhim rol o‘ynaydigan maxsus tashuvchi oqsil mavjud. Leykotsitlar — immunitet hujayralaridir. Biz har daqiqada turli xil begona organizmlar — viruslar, bakteriyalar, zamburug‘lar, parazitar organizmlar bilan to‘qnashganimiz sababli, evolyutsiya jarayonida biz juda murakkab himoya tizimi — immunitetni orttirdik. Leykotsitlar immun tizimning faqat bir qismi bo‘lib, ularning qon oqimida mavjudligi har qanday vaqtda, hatto odam kasal bo‘lmasa ham zarur. Qonda aylanib yurib, ular begona oqsillar kirib kelganda javob berib, organizmning himoya jarayonlarini zudlik bilan ishga tushiradi. Leykoformulani o‘rganish infeksiyani aynan qaysi mikroorganizm keltirib chiqarganini taxmin qilish yoki immun tizimning o‘zida nosozlik bo‘lganini taxmin qilish imkonini beradi. Trombotsitlar — tomirlar shikastlanganda qon ketishini to‘xtatishda muhim rol o‘ynaydigan, yadrosiz kichik qon hujayralaridir. Qonni suyuq holatda saqlab, shu bilan birga tomirlar jarohatlanganda zich trombga aylanadigan tizim gemostaz deb ataladi. Trombotsitlar soni gemostaz tizimi ishini aks ettiruvchi ancha muhim ko‘rsatkichdir. Ayrim hollarda, qonda normada bo‘lmasligi yoki deyarli bo‘lmasligi kerak bo‘lgan hujayralarni topish mumkin. Bu jiddiy kasalliklar belgisi bo‘lib, agar bunday hujayralar aniqlansa, laboratoriya buni natijalar blankida ko‘rsatadi.
Leykoformulali qonning umumiy tahlili qonning o‘zi va butun organizmning holatini baholash imkonini beradi. Jiddiy tayyorgarlik talab qilmaydigan bu oddiy tahlil anemiyani va uning og‘irlik darajasini, yallig‘lanish jarayoni mavjudligini — infeksiya bo‘ladimi yoki allergiya — trombozlar va qon ketishlar shaklida namoyon bo‘ladigan qon ivish buzilishlarini, hatto ba’zi onkologik kasalliklarni, ayniqsa qon yaratuvchi tizimning kasalliklarini aniqlash va ularning darajasini belgilash imkonini beradi. Leykoformulani o‘rganish organizmdagi yallig‘lanish sabablarini dastlabki tashxislash uchun zarur bo‘lib, infeksiya qo‘zg‘atuvchisining turini, masalan virusli yoki bakterial ekanligini yuqori aniqlik bilan taxmin qilish imkonini beradi. Leykotsitar formulali qonning umumiy tahlili orqali aniqlanadigan kasalliklarning soddaligi va juda keng doirasi, shuningdek bu kasalliklarni davolashga javoban qonning hujayraviy tarkibi o‘zgarishining yuqori tezligi, buyurilgan davolashning samaradorligini baholash imkonini beradi, qonning umumiy tahlilini har qanday mutaxassislik shifokori uchun almashtirib bo‘lmaydigan qiladi. Aynan shuning uchun leykoformulali QUT tekshiruvi organizm chekaplariga va barcha turdagi tibbiy ko‘riklar uchun tahlillar ro‘yxatiga kiradi.
Qonning umumiy tahlili natijalari aniq bo‘lishi va organizm holatining haqiqiy manzarasini aks ettirishi uchun tekshiruvga to‘g‘ri tayyorgarlik ko‘rish muhim. Umumiy tahlil uchun qonni ertalab, och qoringa topshirish tavsiya etiladi. Oxirgi ovqatlanishdan kamida 8 soat o‘tgan bo‘lsa, optimal hisoblanadi. Tahlildan bir kun oldin yog‘li va og‘ir ovqat, alkogol va zo‘r jismoniy zo‘riqishdan saqlanish maqsadga muvofiq. Agar tekshiruv och qoringa o‘tkazilmasa, ovqatlanishdan keyin qondagi ko‘rsatkichlar o‘zgarishi mumkinligini yodda tutish kerak — masalan, leykotsitlar darajasi ko‘tarilishi yoki plazma tarkibi o‘zgarishi mumkin, bu natijalarni buzishi mumkin. Qon topshirishdan bir necha soat oldin chekish tavsiya etilmaydi. Chekish tomirlarning vaqtinchalik spazmini keltirib chiqarishi va eritrotsitlar hamda gemoglobin ko‘rsatkichlariga ta’sir qilishi mumkin. Tahlildan oldin stress, sovuq qotish va qizib ketishdan saqlanish kerak, chunki bu omillar ham natijalarga ta’sir qilishi mumkin. Agar siz qonga ta’sir qiluvchi biror dori-darmon (antikoagulyantlar, gormonlar, tarkibida temir bo‘lgan preparatlar va boshqalar) qabul qilayotgan bo‘lsangiz, bu haqda shifokor yoki laboratoriya xodimiga xabar berish maqsadga muvofiq. Ba’zan preparatlarni vaqtincha bekor qilish talab qilinishi mumkin — biroq faqat mutaxassis bilan kelishilgan holda. Umumiy tahlil uchun qon ko‘pincha barmoq yoki venadan olinadi. Ikkala usul ham informativ, ammo venoz qon aniqroq natijalar olish imkonini beradi. Ushbu oddiy qoidalarga rioya qilish tekshiruvning ishonchliligini ta’minlashga va shifokorga natijalarni izohlashni osonlashtirishga yordam beradi.
Leykoformulali qonning umumiy tahlilini turli mutaxassislik shifokorlari tayinlaydi, chunki u organizm holati haqida muhim ma’lumot beradi. Ko‘pincha uni terapevtlar va oilaviy shifokorlar umumiy salomatlikni baholash, yallig‘lanish, infeksiya yoki anemiyalarni aniqlash uchun tavsiya qiladi. Pediatrlar bu tahlildan bolalarda rivojlanish va immunitetni nazorat qilish uchun foydalanadi. Gematologlar, infeksionistlar, allergologlar va immunologlar kasallik xarakterini aniqlashtirish va immun hamda qon yaratuvchi tizimlar holatini baholash uchun leykoformulali QUT tayinlaydi. Bundan tashqari, tekshiruv operatsiyalar, davolash yoki profilaktik ko‘riklar oldidan standart tekshiruvga ko‘pincha kiritiladi.
Tadqiqot natijalarini talqin qilish faqat shifokor uchun mo‘ljallangan va tashxis hisoblanmaydi. Ushbu bo‘limdagi ma’lumotlardan o‘z-o‘zini tashxislash va davolash uchun foydalanish mumkin emas. Aniq tashxis shifokor tomonidan belgilanadi, bunda nafaqat ushbu tekshiruv natijalari, balki boshqa manbalardan olingan zarur ma’lumotlar: anamnez, boshqa tekshiruv natijalari va h.k. hisobga olinadi.
Har bir qon hujayrasi turi uchun ko‘rsatkichning ortishi yoki pasayishiga o‘ziga xos sabablar mavjud. Eritrotsitlar sonining pasayishi — anemiyaning eng muhim laboratoriya belgisidir. Anemiya rivojlanishi va qondagi eritrotsitlar darajasining pasayishi uchun ko‘plab sabablar mavjud: qon yo‘qotish, noto‘g‘ri ovqatlanish, ichki a’zolar kasalliklari, suyak ko‘migi tomonidan eritrotsitlar hosil bo‘lishining buzilishi va h.k. Shuning uchun eritrotsitlar kamayganini aniqlaganda shifokorga murojaat qilish, sababini topib bartaraf etish juda muhim, shunchaki temir preparatlari kursini ichib qo‘ymaslik kerak. Eritrotsitlar sonining ortishi — eritrotsitoz, bu holat eritropeniyaga (eritrotsitlar miqdorining kamayishi) qaraganda ancha kamroq uchraydi. Biroq u ham sabablarni aniqlashtirishni talab qiladi. Eritrotsitozning fiziologik sabablari mavjud, masalan, tog‘li hududlarda yashash, professional sport bilan shug‘ullanish, suvsizlanish va h.k. Bu holatlar tibbiy korreksiyani talab qilmaydi. Tibbiy yordam talab qiluvchi patologik sabablar — yurak va o‘pka kasalliklari, gormon ishlab chiqaruvchi o‘smalar, suyak ko‘migi kasalliklari va uzoq davom etuvchi kislorod yetishmovchiligi bilan kechadigan holatlar (chekish, uyqu apnoesi va h.k.) Qo‘shimcha ravishda shuni aytish muhimki, ko‘pincha eritrotsitlar va gemoglobin biror kasallik rivojlanganda bir vaqtda ortadi yoki kamayadi, biroq bu har doim ham shunday bo‘lavermaydi. Masalan, B12 vitamini yetishmovchiligi keltirib chiqargan anemiya holatida gemoglobin darajasi normada qolishi mumkin, shu bilan birga eritrotsitlar darajasi past bo‘ladi. Aynan shuning uchun tekshiruv natijalarining shifokor tomonidan izohlanishi muhim. Leykotsitlar darajasining ortishi organizm qo‘zg‘atuvchiga — infeksiya, yallig‘lanish, stress yoki boshqa holatlarga faol javob berayotganini bildiradi. Ortish vaqtinchalik bo‘lishi va kasallik bilan bog‘liq bo‘lmasligi mumkin, masalan, ovqatlanishdan keyin, jismoniy zo‘riqishdan, stressdan, isitma paytida yoki homiladorlikda. Bunday o‘zgarishlar mustaqil ravishda normallashadi va davolashni talab qilmaydi. Patologik sabablar ko‘pincha o‘tkir yallig‘lanish jarayonlari, ayniqsa bakterial kelib chiqishi, kuyishlar, jarohatlar, jarrohlik operatsiyalari yoki allergik reaksiyalardir. Pasaygan leykotsitlar (leykopeniya) Leykotsitlar darajasining normadan pasayishi immun tizimning zaiflashganini, qon hujayralari ishlab chiqarilishining buzilganini yoki ularning kuchaygan parchalanishini bildirishi mumkin. Leykopeniyaning asosiy sabablari — suyak ko‘migi ishining bosilishi, masalan ba’zi dorilarni qabul qilish, nurli terapiya, bir qator virusli infeksiyalar, aplastik anemiya va boshqa qon yaratuvchi tizim patologiyalari; leykotsitlarning kuchaygan parchalanishi autoimmun kasalliklarda, og‘ir bakterial infeksiyalarda, shuningdek organizmning umumiy holdan toyishi va leykotsitlar sintezida ishtirok etuvchi vitamin va minerallar yetishmovchiligida kuzatiladi. Trombotsitlar miqdorining ortishi (trombotsitoz) fiziologik, normal, sabablar bilan ham, patologik sabablar, ya’ni kasalliklar bilan ham chaqirilishi mumkin. Normada trombotsitlar ortishi jismoniy yoki emotsional zo‘riqish, suvsizlanish, operatsiyalar, jarohatlar, qon yo‘qotishlardan keyin, ayniqsa taloq olib tashlangandan keyin (chunki taloqda eski trombotsitlar parchalanadi), shuningdek infeksiyalardan keyingi tiklanish davrida kuzatiladi. Bunday vaqtinchalik o‘zgarishlar xavfli emas va dori-darmon korreksiyasini talab qilmaydi. Trombotsitozning patologik sabablariga temir tanqisligi anemiyasi, surunkali yallig‘lanish kasalliklari, masalan, revmatoid artrit; infeksiyalar, onkologik jarayonlar va boshqa holatlarni kiritish mumkin. Qondagi trombotsitlar miqdorining pasayishi (trombotsitopeniya) uch guruh sabab bilan chaqirilishi mumkin: suyak ko‘migi tomonidan trombotsitlar ishlab chiqarilishining kamayishi (ba’zi virusli infeksiyalar, dorilar, nurli yoki kimyoterapiya, shuningdek qon yaratuvchi tizim kasalliklari va yetishmovchiliklar). Trombotsitlar hosil bo‘lishining buzilishi ba’zi virusli infeksiyalarda, masalan gripp, gepatit, OIV-infeksiya, qizamiq, sitomegalovirusda, shuningdek sitostatiklar, o‘smaga qarshi va tutqanoqqa qarshi vositalar kabi bir qator dori preparatlarini qabul qilishda kuzatiladi. Trombotsitlar sonining kamayishi nurli yoki kimyoterapiyadan keyin, leykozlar va aplastik anemiyani o‘z ichiga olgan qon yaratuvchi tizim kasalliklarida, shuningdek B12 vitamini va foliy kislotasining ifodalangan yetishmovchiligida rivojlanishi mumkin. Trombotsitlarning kuchaygan parchalanishi organizm o‘z qon hujayralariga qarshi noto‘g‘ri antitanachalar ishlab chiqaradigan autoimmun kasalliklarning natijasi bo‘lishi mumkin. Bu guruhga autoimmun trombotsitopenik purpura, tizimli qizil bo‘ri kasalligi va bir qator boshqa patologiyalar kiradi. Bundan tashqari, trombotsitlarning parchalanishi ba’zi virusli infeksiyalarda, homiladorlik davrida rezus-konflikt, og‘ir bakterial infeksiyalarda va antibiotiklar, sulfanilamidlar va geparin kabi ba’zi dori vositalarini qabul qilgandan keyin yuz berishi mumkin. Uchinchi guruh sabablar trombotsitlarning qayta taqsimlanishi bilan bog‘liq bo‘lib, bunda hujayralarning katta qismi kattalashgan taloqda «ushlanib qoladi». Bu jigarning surunkali kasalliklarida, sirrozda, portal gipertenziyada va ba’zi surunkali infeksiyalarda yuz beradi. Sababidan qat’iy nazar, trombotsitopeniya diqqatli tekshiruvni talab qiladi, chunki u suyak ko‘migi, immun tizim yoki jigar tomonidan jiddiy buzilishlar belgisi bo‘lishi mumkin. Haqiqiy sababni aniqlash va davolashni tanlashni faqat shifokor amalga oshira oladi, shuning uchun qonning umumiy tahlilida trombotsitlarning past darajasi aniqlanganda tibbiy maslahat olish zarur.
Har bir qon hujayrasi turi uchun ko‘rsatkichning ortishi yoki pasayishiga o‘ziga xos sabablar mavjud. Eritrotsitlar sonining pasayishi — anemiyaning eng muhim laboratoriya belgisidir. Anemiya rivojlanishi va qondagi eritrotsitlar darajasining pasayishi uchun ko‘plab sabablar mavjud: qon yo‘qotish, noto‘g‘ri ovqatlanish, ichki a’zolar kasalliklari, suyak ko‘migi tomonidan eritrotsitlar hosil bo‘lishining buzilishi va h.k. Shuning uchun eritrotsitlar kamayganini aniqlaganda shifokorga murojaat qilish, sababini topib bartaraf etish juda muhim, shunchaki temir preparatlari kursini ichib qo‘ymaslik kerak. Eritrotsitlar sonining ortishi — eritrotsitoz, bu holat eritropeniyaga (eritrotsitlar miqdorining kamayishi) qaraganda ancha kamroq uchraydi. Biroq u ham sabablarni aniqlashtirishni talab qiladi. Eritrotsitozning fiziologik sabablari mavjud, masalan, tog‘li hududlarda yashash, professional sport bilan shug‘ullanish, suvsizlanish va h.k. Bu holatlar tibbiy korreksiyani talab qilmaydi. Tibbiy yordam talab qiluvchi patologik sabablar — yurak va o‘pka kasalliklari, gormon ishlab chiqaruvchi o‘smalar, suyak ko‘migi kasalliklari va uzoq davom etuvchi kislorod yetishmovchiligi bilan kechadigan holatlar (chekish, uyqu apnoesi va h.k.) Qo‘shimcha ravishda shuni aytish muhimki, ko‘pincha eritrotsitlar va gemoglobin biror kasallik rivojlanganda bir vaqtda ortadi yoki kamayadi, biroq bu har doim ham shunday bo‘lavermaydi. Masalan, B12 vitamini yetishmovchiligi keltirib chiqargan anemiya holatida gemoglobin darajasi normada qolishi mumkin, shu bilan birga eritrotsitlar darajasi past bo‘ladi. Aynan shuning uchun tekshiruv natijalarining shifokor tomonidan izohlanishi muhim. Leykotsitlar darajasining ortishi organizm qo‘zg‘atuvchiga — infeksiya, yallig‘lanish, stress yoki boshqa holatlarga faol javob berayotganini bildiradi. Ortish vaqtinchalik bo‘lishi va kasallik bilan bog‘liq bo‘lmasligi mumkin, masalan, ovqatlanishdan keyin, jismoniy zo‘riqishdan, stressdan, isitma paytida yoki homiladorlikda. Bunday o‘zgarishlar mustaqil ravishda normallashadi va davolashni talab qilmaydi. Patologik sabablar ko‘pincha o‘tkir yallig‘lanish jarayonlari, ayniqsa bakterial kelib chiqishi, kuyishlar, jarohatlar, jarrohlik operatsiyalari yoki allergik reaksiyalardir. Pasaygan leykotsitlar (leykopeniya) Leykotsitlar darajasining normadan pasayishi immun tizimning zaiflashganini, qon hujayralari ishlab chiqarilishining buzilganini yoki ularning kuchaygan parchalanishini bildirishi mumkin. Leykopeniyaning asosiy sabablari — suyak ko‘migi ishining bosilishi, masalan ba’zi dorilarni qabul qilish, nurli terapiya, bir qator virusli infeksiyalar, aplastik anemiya va boshqa qon yaratuvchi tizim patologiyalari; leykotsitlarning kuchaygan parchalanishi autoimmun kasalliklarda, og‘ir bakterial infeksiyalarda, shuningdek organizmning umumiy holdan toyishi va leykotsitlar sintezida ishtirok etuvchi vitamin va minerallar yetishmovchiligida kuzatiladi. Trombotsitlar miqdorining ortishi (trombotsitoz) fiziologik, normal, sabablar bilan ham, patologik sabablar, ya’ni kasalliklar bilan ham chaqirilishi mumkin. Normada trombotsitlar ortishi jismoniy yoki emotsional zo‘riqish, suvsizlanish, operatsiyalar, jarohatlar, qon yo‘qotishlardan keyin, ayniqsa taloq olib tashlangandan keyin (chunki taloqda eski trombotsitlar parchalanadi), shuningdek infeksiyalardan keyingi tiklanish davrida kuzatiladi. Bunday vaqtinchalik o‘zgarishlar xavfli emas va dori-darmon korreksiyasini talab qilmaydi. Trombotsitozning patologik sabablariga temir tanqisligi anemiyasi, surunkali yallig‘lanish kasalliklari, masalan, revmatoid artrit; infeksiyalar, onkologik jarayonlar va boshqa holatlarni kiritish mumkin. Qondagi trombotsitlar miqdorining pasayishi (trombotsitopeniya) uch guruh sabab bilan chaqirilishi mumkin: suyak ko‘migi tomonidan trombotsitlar ishlab chiqarilishining kamayishi (ba’zi virusli infeksiyalar, dorilar, nurli yoki kimyoterapiya, shuningdek qon yaratuvchi tizim kasalliklari va yetishmovchiliklar). Trombotsitlar hosil bo‘lishining buzilishi ba’zi virusli infeksiyalarda, masalan gripp, gepatit, OIV-infeksiya, qizamiq, sitomegalovirusda, shuningdek sitostatiklar, o‘smaga qarshi va tutqanoqqa qarshi vositalar kabi bir qator dori preparatlarini qabul qilishda kuzatiladi. Trombotsitlar sonining kamayishi nurli yoki kimyoterapiyadan keyin, leykozlar va aplastik anemiyani o‘z ichiga olgan qon yaratuvchi tizim kasalliklarida, shuningdek B12 vitamini va foliy kislotasining ifodalangan yetishmovchiligida rivojlanishi mumkin. Trombotsitlarning kuchaygan parchalanishi organizm o‘z qon hujayralariga qarshi noto‘g‘ri antitanachalar ishlab chiqaradigan autoimmun kasalliklarning natijasi bo‘lishi mumkin. Bu guruhga autoimmun trombotsitopenik purpura, tizimli qizil bo‘ri kasalligi va bir qator boshqa patologiyalar kiradi. Bundan tashqari, trombotsitlarning parchalanishi ba’zi virusli infeksiyalarda, homiladorlik davrida rezus-konflikt, og‘ir bakterial infeksiyalarda va antibiotiklar, sulfanilamidlar va geparin kabi ba’zi dori vositalarini qabul qilgandan keyin yuz berishi mumkin. Uchinchi guruh sabablar trombotsitlarning qayta taqsimlanishi bilan bog‘liq bo‘lib, bunda hujayralarning katta qismi kattalashgan taloqda «ushlanib qoladi». Bu jigarning surunkali kasalliklarida, sirrozda, portal gipertenziyada va ba’zi surunkali infeksiyalarda yuz beradi. Sababidan qat’iy nazar, trombotsitopeniya diqqatli tekshiruvni talab qiladi, chunki u suyak ko‘migi, immun tizim yoki jigar tomonidan jiddiy buzilishlar belgisi bo‘lishi mumkin. Haqiqiy sababni aniqlash va davolashni tanlashni faqat shifokor amalga oshira oladi, shuning uchun qonning umumiy tahlilida trombotsitlarning past darajasi aniqlanganda tibbiy maslahat olish zarur.
Eritrotsitlar sonining pasayishi ko‘pincha anemiya alomatlari bilan kechadi. Odam zaiflik, tez charchash, bosh aylanishi, teri va shilliq qavatlarning oqarishi, jismoniy zo‘riqishda nafas qisishi, yurak urishining tezlashishini sezishi mumkin. Ba’zan tirnoqlarning mo‘rtligi, sochlarning to‘kilishi, teri qurishi paydo bo‘ladi. Bu ko‘rinishlar eritrotsitlar va gemoglobin miqdori kamayishi tufayli to‘qimalarning kamroq kislorod olishi bilan bog‘liq. Eritrotsitlar sonining ortishi bosh og‘rig‘i, yuzning qizarishi, issiqlik hissi, bosh aylanishi, qon bosimining ko‘tarilishi va teri qichishi (ayniqsa dushdan keyin) bilan namoyon bo‘lishi mumkin. Bunday alomatlar qon quyuqligining ortishi va uning tomirlar bo‘ylab oqimi sekinlashishi tufayli yuzaga keladi. Leykotsitlar darajasining ortishi ko‘pincha yallig‘lanish jarayonlari yoki infeksiyalarga hamroh bo‘ladi. Klinik ko‘rinishlar sababiga bog‘liq: isitma, zaiflik, terlash, tomoq og‘rig‘i, yo‘tal, teri yoki limfa tugunlari yallig‘lanishi bo‘lishi mumkin. Ba’zan leykotsitlar ortishi hech qanday sezilmaydi va faqat tekshiruvda aniqlanadi. Leykotsitlar sonining pasayishi odatda o‘ziga xos alomatlarga ega emas, biroq tez-tez yoki uzoq davom etuvchi infeksiyalar, zaiflik, holsizlik, harorat ko‘tarilishi, yaralarning uzoq bitishi bilan namoyon bo‘lishi mumkin. Bu organizmning immun himoyasi zaiflashishi bilan bog‘liq. Trombotsitlar darajasi oshganda odam bosh og‘rig‘i, yuz terisining qizarishi, barmoq uchlarining uvishishi, oyoq-qo‘llarda og‘irlik hissini sezishi mumkin. Ba’zan tromb hosil bo‘lish xavfi ortadi. Trombotsitlar pasayishi kuchaygan qon ketish bilan namoyon bo‘lishi mumkin: sababsiz ko‘karishlar paydo bo‘lishi, burun yoki milk qon ketishlari, ayollarda ko‘p miqdorda hayz ko‘rish, terida mayda nuqtali qon quyilishlar. Bu qon ivishining buzilishi tufayli yuz beradi.
Jami
49 900 so’m
Uyga chiqish talab etiladi